| Start | Contact | Zoeken | Kalender | Webwinkel | Lid worden |
 |
|
|
|
|
|
|
 Gezond verstand
Waalse vrienden laten we scheiden 20.07.2007 - Er zal op 21 juli volgens aloude traditie weer naar hartelust met tricolore Belgische vlaggen gezwaaid worden. Koning Albert zal even traditiegetrouw de oude clichés nog eens uit de kast halen en waarschuwen voor ‘extremisme’ en al dan niet ‘omfloerst separatisme’. Maar die verhaaltjes hebben de Vlamingen nu al zo vaak gehoord, dat ze nauwelijks nog indruk maken. Ze kunnen ook niet verdoezelen dat de houdbaarheidsdatum van België al lang overschreden is. Alle krampachtige pogingen van paviagroepen en aan het unitaire België verk(n)ochte politicologen en journalisten ten spijt om de terminaal zieke kunststaat nieuw leven in te blazen. Belgische loodgieterij Sinds de publicatie van het geruchtmakende Warandemanifest – een met stevige argumenten onderbouwd pleidooi van de Vlaamse ondernemers voor Vlaamse onafhankelijkheid – en de fameuze (fictieve) RTBf-uitzending over de Vlaamse onafhankelijkheidsverklaring heerst er paniek in de rangen van het Belgische establishment. Aangenomen mag worden dat de verkiezingsresultaten van 10 juni in Laken en ver daarbuiten bloeddruk en hartslag niet direct weer tot normale hoogte hebben gebracht. Vlaanderen en Wallonië, dat zijn twee werelden, voor zover dat nog moest bewezen worden. Er worden dan ook verwoede restauratiepogingen op touw gezet. En Jean-Luc Dehaene werd in het communautaire mijnenveld gestuurd. ‘De man die weet hoe Belgische compromissen gesmeed worden, de geniale ‘loodgieter’. Maar zelfs Dehaene raakte er niet uit. Het gevolg is dat we anderhalve maand nà de verkiezingen nog altijd even ver staan als ervoor. Nergens. Dat wat ‘creatieve loodgieterij’ niet meer zou volstaan was nochtans voorspelbaar. “De buizen hebben een andere diameter, zijn van verschillende makelij en zijn in tegengestelde richtingen gedraaid”, schrijft Michaël Lescroart gevat in P-Magazine. “Iedere loodgieter zou zijn klanten al lang gezegd hebben dat met die buizen niet te werken valt”. Maar Dehaene begon er toch aan. Omdat CD&V het wou en omdat – aldus Lescroart – “het voortbestaan van dit land belangrijker is dan de wens van de burgers”… Koudwatervrees Yves Leterme laat er in interviews weinig twijfel over bestaan dat hij de beloofde ‘moderne staatshervorming’ vooral beschouwt als “het ultieme middel om België te redden”. Wat is dat toch met die Vlaamse partijen en politici? Vanwaar die eeuwige koudwatervrees? Waarom toch zweren ze nog altijd bij Belgische ‘oplossingen’? Oplossingen die geen oplossingen zijn, omdat het nu eenmaal Belgische oplossingen zijn. En dus krijgen we keer op keer – met de woorden van Lescroart – “regeringen waar iedereen koppijn van krijgt”. En de Vlamingen nog het meest van al. “Mensen die het wagen om het woord scheiden – of confederalisme – uit te spreken, worden gemakshalve als ‘extreem rechts’ en gevaarlijk gecatalogeerd”. Maar, zo vraagt Lescroart zich terecht af, wat is er nu rechts of extreem aan het idee dat een democratie haar burgers moet vertegenwoordigen? België is geen democratie In een opvallende column ging Peter Vandermeersch – ‘Wetstraatwatcher’ van De Standaard – in op het verrassende front van Vlaamse partijen in de Kamer, dat de dictaten van de Parti Socialiste naast zich neerlegde en de toegang van het Vlaams Belang tot het bureau van de Kamer mogelijk maakte. Dat datzelfde Vlaamse front in één adem ook de spoedbehandeling van het dossier Brussel-Halle-Vilvoorde goedkeurde, tegen de Franstaligen in, baart Vandermeersch nog meer zorgen. Het zou “niet alleen dom, maar bovendien gevaarlijk” zijn als de Vlamingen “op dit elan verdergaan”, als ze “hun wil opleggen aan de Franstaligen” en hun numerieke meerderheid zouden gebruiken/’misbruiken’ om Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen… Het moet zowat het meest stuitende staaltje van Vlaamse lafheid en kruiperigheid zijn dat we de voorbije maanden in de pers hebben gelezen. Want wat zegt Vandermeersch eigenlijk – al zal dat wellicht niet de bedoeling zijn geweest: als de Vlamingen hun democratische meerderheid laten gelden, is het gedaan met België… Fluwelen scheiding Binnen België wordt Vlaanderen dag in dag uit bestolen. België maakt een “goed bestuur” onmogelijk en was het dat niet wat Leterme aan de kiezers beloofd had? België is ook geen democratie meer, omdat de rechtmatige eisen van de Vlaamse meerderheid steeds weer botsen op het onverbiddelijke ‘non’ van de Franstalige minderheid en dus niet meer met democratische middelen – in het parlement – kunnen afgedwongen worden. Met dank overigens aan de ‘creatieve loodgieterij’ van de ‘geniale fikser’ Jean-Luc Dehaene en zijn CVP die de Vlaamse meerderheid hebben verkwanseld met pariteit, grendelwetten en alarmbelprocedures… Het gevolg is wel dat de Belgische staat zichzelf hopeloos heeft vastgereden en er straks zelfs geen geldige verkiezingen meer georganiseerd kunnen worden. Zelfs over de simpele toepassing van de Grondwet (BHV) moet ‘onderhandeld’ worden, iets wat de Franstaligen koppig weigeren. 21 juli of niet: dit land is klinisch dood. Het is wachten op de moedige dokter-politicus die de dood vaststelt en de stekker uit het stopcontact trekt. Waarom de doodstrijd nog langer rekken? Traditionele partijen en zelfs de N-VA gooien het Vlaams Belang dan steevast de schampere vraag voor de voeten hoe wij die Vlaamse onafhankelijkheid dan wel willen afdwingen. Met een (gewapende) revolutie? Ach, laten we wel wezen. We hebben nooit opgeroepen tot zo’n revolutie. Het einde van België zal lang niet zo spectaculair verlopen, hebben wij altijd al gezegd. Op zekere dag zullen alle partijen gewoon (moeten) vaststellen dat men er niet meer uitgeraakt, dat een vergelijk onmogelijk is. Net zoals dat in het voormalige Tsjechoslowakije het geval was. Waarop Tsjechen en Slowaken samen naar de notaris trokken om de boedelscheiding te regelen. België stevent met rasse schreden af op dat scharniermoment, de ultieme confrontatie. Die botsing zal geen drama zijn maar een bevrijding. Michaël Lescroart: “De politieke wensen van Vlamingen en Walen staan haaks op elkaar. Het zou best wel eens kunnen dat ze onverzoenbaar zijn en dan is de conclusie vanzelfsprekend: Waalse vrienden laten we scheiden.” Dat is ook ónze boodschap op 21 juli. Vlaanderen heeft lang genoeg getalmd. De boeien los. Weg met de voogden, zelfbestuur! Vlaanderen onafhankelijk! Waalse vrienden laten we scheiden! Frank Vanhecke voorzitter@vlaamsbelang.org |
| Actualiteit :: Persberichten :: Dossiers :: Programma :: Gezond verstand :: Contact :: Kalender :: Andere sites | ||
|
