 
Verkiezingscolumn: Weer eens voor de rechtbank
01.06.2007 - Vandaag staan we weer eens voor de rechtbank, maar deze keer op eigen initiatief. De Brusselse rechtbank van koophandel behandelt mijn dringende klacht tegen alle Vlaamse krantengroepen wegens hun weigering om mijn persoonlijke verkiezingsadvertentie op te nemen.
Het is hier reeds gezegd: mochten in Rusland zonder uitzondering alle kranten collectief van één partij zelfs betaalde advertenties weigeren, zou dat door de hele weldenkende wereld terecht worden gebrandmerkt als ondemocratisch. De Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) stelt trouwens nadrukkelijk “gelijke toegang tot de media” als strikte voorwaarde om van vrije verkiezingen te mogen spreken. (Mag ik u ter zake trouwens van harte de lectuur aanbevelen van de nota van senator Jurgen Ceder, elders op deze webstek?)
Men kan zich natuurlijk wel de vraag stellen of het voor een politicus wel zo verstandig is om de kranten te dagvaarden. Politici hebben immers per definitie de media nodig. Zonder media geen naambekendheid. Zonder naambekendheid geen stemmen. Ja dus, we hebben de media nodig en dit proces zal allicht wonden slaan.
Maar we hebben allicht nog meer dan een (twijfelachtige) “goedjonstigheid” van de media eigen moed, geloofwaardigheid, rechtlijnigheid en overtuiging nodig. Wanneer Vlaamse kranten een CD&V-advertentie opnemen die zich rechtstreeks tot onze kiezers richt, en wij mogen niet van antwoord dienen, dan hoeven wij dit niet over ons heen te laten gaan. Wanneer de openbare omroep ons met het lachwekkende argument van de “kandidaat-premiers” weghoudt van de belangrijkste en meest gemediatiseerde debatten, dan moeten wij blijven protesteren. Wanneer media systematisch en vol slechte wil de kleur bruin associëren met Vlaams Belang is dat een kleinzielige streek die we moeten aanklagen. En wanneer dus kandidaten van alle partijen mogen adverteren, behalve wij, dan moeten wij alle middelen aanwenden om dat recht te trekken. Het gaat immers niet enkel om een advertentie voor kandidaat Frank Vanhecke. Het gaat om de verdediging van alle Vlaams Belang kandidaten en zelfs van alle Vlaams Belang kiezers en krantenlezers die ook respect verdienen en die niet als morsige broertjes of pestlijders behandeld mogen worden. Maandag volgt de uitspraak van de rechter. We zijn benieuwd.
En tot slot nog een vraagje… De Sint-Niklase schepen die de wereld ons benijdt, Wouter van Bellingen, kan zijn 10-0 nederlaag (weliswaar met talrijke “own goals”!) in het debat tegen Marie-Rose Morel maar moeilijk verkroppen. Hij bestempelt haar in enkele kranten als “een echte cobra”. Benieuwd hoe de media zouden reageren mocht Marie-Rose onze Wouter met een gevaarlijk dier zou vergeleken hebben. En tussen haakjes: wanneer krijgen we nu de klacht tegen die mythische drie niet-zo-trouwlustige koppels waaraan de heer Van Bellingen zoveel te danken heeft?
Frank Vanhecke
voorzitter@vlaamsbelang.org
|
Start
Fr En De 21 november 2008 · 11.59u
