| Start | Contact | Zoeken | Kalender | Webwinkel | Lid worden |
 |
|
|
|
|
|
|
 De toespraken van de voorzitter
Antwerpen, 15.01.2005 NIEUWJAARSTOESPRAAK 
Het levenspad van een partijvoorzitter gaat zeker niet altijd over rozen, en ik zal U dus maar eerlijk bekennen dat ik er heus niet naar uitzie nu reeds voor de 9de keer voor U mijn nieuwjaarsbrief te mogen uitspreken. U zult immers allicht de geneugten van de aansluitende receptie interessanter vinden dan de woorden van uw voorzitter – het tegendeel zou mij eerlijk gezegd sterk verbazen, en meer nog: verontrusten! Karel Dillen heeft mij trouwens steeds voorgehouden dat in zo’n omstandigheden de toespraak vergelijkbaar moet zijn met de kledij van een mooie vrouw: voldoende lang om behoorlijk te blijven, maar vooral kort genoeg om interessant te blijven. Waarvan akte. Misschien moeten we eens overwegen om volgende keer een vrouw tot partijvoorzitter te verkiezen.Dames en Heren, Beste vrienden, Vanzelfsprekend was het voorbije jaar politiek succesvol voor ons. Toch heb ik daar gemengde gevoelens over. Enerzijds behaalden wij bij de jongste Vlaamse en Europese verkiezingen een score die nooit eerder door een Vlaams-nationale partij werd neergezet, en werden wij trouwens de grootste partij van het land. En bovendien voelt men met de ellebogen aan dat ons gedachtegoed in Vlaanderen snel veld wint, en dat is op termijn uiteraard nog veel belangrijker dan een partijpolitieke verkiezingsoverwinning. Maar anderzijds was 2004 ook het jaar waarin die grootste partij van het land de facto werd verboden, na een merkwaardig proces waar merkwaardige rechters merkwaardige wetgeving op merkwaardige wijze toepasten - U ziet dat ik mij voorzichtig uitdruk, maar het komt er dan toch maar op neer dat de vrije meningsuiting in ons land een zware deuk gekregen heeft. Ik durf trouwens ook beweren dat de herneming van de pogingen om ook Vlaams Belang de partijfinanciering af te nemen, de uitspraken van Prins Rambo Filip, en de vrij brutale herneming van het cordon sanitaire binnen en buiten de media (ik verwijs maar naar een bepaalde knettergekke berichtgeving als zouden wij niet bekommerd zijn om, of solidair met, wat zich in Zuidoost-Azië heeft afgespeeld), om maar enkele voorbeelden te noemen, erop wijzen dat het Belgische establishment maar al te goed beseft dat met Vlaams Belang een politieke kracht van formaat is ontstaan, een partij nog steeds ànders dan alle andere, en niet compromisbereid wanneer essentiële belangen van ons volk op het spel staan. Voor mij was trouwens eigenlijk hét politieke feit van 2004 de verklaring van Yves Leterme na het "afspringen" van zijn zogenaamde "onderhandelingen" met een delegatie van het Vlaams Blok, als zou met ons geen akkoord mogelijk zijn omdat wij de splitsing van de sociale zekerheid willen realiseren en de miljardenstroom naar Wallonië willen stopzetten. Daarmee is natuurlijk alles gezegd over de betrouwbaarheid van de andere Vlaamse partijen die deze punten ook in hun vaandel en programma dragen. We gaan dus met Vlaams Belang het jaar 2005 met veel vertrouwen maar zonder illusies tegemoet. We zullen het ook verder moeten doen zoals we dat gewoon zijn: alleen, en dikwijls alleen tegen het hele establishment. Het is een strijd die we gewoon zijn, en waar we goed in zijn. De voorbije maanden zijn we in alle stilte en tussen alle ander werk in druk bezig geweest met de organisatorische hervorming van onze partij, voor de buitenwereld het duidelijkst met de verkiezing van de voorzitter. Volgende maand zal ik aan deze Partijraad het nieuwe Partijbestuur voorstellen, daar kom ik uiteraard in de komende weken nog wel met heel wat mensen van U op terug, en kunnen we ook reeds een eerste aanzet geven om de nieuwe provinciale- en regiostructuren op poten te zetten. In 2 tot 3 maanden tijd kunnen we dan in alle rust en kalmte alle lokale besturen van onze toch wel grote organisatie vernieuwen. Deze nationale en lokale bestuursvernieuwing krijgt deze keer een toch wel uitzonderlijk belang. We starten immers ook in de voorbereiding van de gemeenteraadsverkiezingen van 2006, en we doen dat als grootste en sterkste partij van het land, en op een ogenblik dat in de andere Vlaamse partijen - niet in het minst bij VLD en CD&V - volop het debat woedt over mogelijke lokale coalitievorming met ons. Ik geloof dus dat de tijd gekomen is om ons niet meer af te vragen of het cordon sanitaire hier of daar gebroken zal worden, maar wààr en in welke omstandigheden de kiezers ons vanaf 2007 de mogelijkheid zullen geven om onze bestuurskunde te bewijzen. Onze nieuwe lokale en provinciale besturen zullen dus onmiddellijk aan de slag moeten om deze gemeenteraadsverkiezingen voor te bereiden, en we zullen dit proces vanuit de nationale partijleiding op de voet volgen en nauwgezet begeleiden. Inmiddels zullen wij vanzelfsprekend onze rol van enige Vlaamse oppositie blijven spelen. We hebben nu de voorstellingscampagne "Vlaams Belang" afgesloten (met trouwens een massale toevloed van nieuwe leden en nauwelijks verlies van ex-Vlaams Blok-leden, we verpulveren binnenkort gemakkelijk de grens van 21.000 leden). In de komende weken starten tegelijkertijd twee andere campagnes: 1. In heel Vlaams-Brabant voeren we campagne rond de eis tot splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde. Er komen affiches en marktpamfletten, een folder in alle brievenbussen van de provincie, en een grote strijdmeeting allicht in Dilbeek. We eisen vanzelfsprekend niet de "onverwijlde", maar wel de beloofde onmiddellijke splitsing van het kiesarrondissement, een werkje van 5 minuten indien we de woorden van Yves Leterme mogen geloven. Dat de andere Vlaamse partijen - en trouwens ook de Vlaamse media - van noodzakelijke toegevingen spreken, of van een compromis, is gewoon onvoorstelbaar. Hebben ze ooit wel eens gehoord over de niet-toepassing van de taalwetten in Brussel? Weten ze hoeveel geld er elk jaar van Vlaanderen naar Wallonië stroomt? De lafheid en platbroekerigheid van de Vlaamse regeringspartijen, van àlle Vlaamse regeringspartijen, is gewoonweg beschamend. We gaan dus nog meer druk op de ketel zetten, omdat uiteindelijk alleen de electorale schrik voor Vlaams Belang dit dossier kan deblokkeren - en zo wegen wij vanuit de oppositie tien keer sterker op het beleid dan vele anderen vanuit hun ministerzetel. 2. In heel Vlaanderen starten wij vandaag een grote campagne tegen de potentiële toetreding van Turkije tot de Europese Unie, waarbij wij aan onze militanten en mandatarissen vragen om op zeer massale wijze en overal waar mogelijk dit dossier aan te kaarten, ook met pamfletten en affiches, met tussenkomsten en met kleine en grote straatacties. Ik moet dit dossier hier vanzelfsprekend niet bepleiten of verdedigen, U weet net zo goed als ik dat ons buurland Turkije op geen enkele basis een Europees land kan worden genoemd. Het is aan ons om ter zake een volksraadpleging te eisen, om desnoods een potentieel referendum over de Europese grondwet aan dit dossier te koppelen, om in elk geval aan de Vlaamse kiezers te vragen om alle regeringspartijen af te straffen voor het feit dat zij de noodlottige beslissing namen om met Turkije EU-toetredingsonderhandelingen mogelijk te maken - ongetwijfeld tegen de wil van de overgrote meerderheid van de Vlamingen en zelfs van de Europeanen. Beste Vrienden, Daarmee weet U even goed als ikzelf waarmee wij ons de komende maanden gaan bezig houden. Al voeg ik daar graag nog aan toe dat Gerolf Annemans met zijn studiedienst ook reeds de voorbereiding treft voor een economisch congres dat onze partij in het najaar moet positioneren als dé partij van "werkend en ondernemend Vlaanderen". Er is dus ook voor ons werk aan de winkel. Ik wens U allen een gelukkig jaar, en ik wens U vooral veel moed en politieke strijdlust. Frank Vanhecke Voorzitter Vlaams Belang |
| Actualiteit :: Persberichten :: Dossiers :: Programma :: Gezond verstand :: Contact :: Kalender :: Andere sites | ||
|
