|
Actualiteit
Meest gelezen
|
|
| In de media |
 
De 4de wereldoorlog
Uitvalsbasis
“Nederland is al een aantal jaren een uitvalsbasis voor diverse aan Al Qaida gelieerde terreurorganisaties. Dat blijkt onder andere uit onderzoeken van de AIVD. Vanuit ons land worden ze door een netwerk van extremistische moslims ondersteund met materiële, financiële en logistieke diensten. Bovendien worden er jongeren geronseld voor de jihad, de internationale islamitische strijd tegen zogeheten vijanden van de islam. Doel: één islamitische wereld. Hierbij moet terreur hun doel verwezenlijken.”
Waarschuwingen
“Al jarenlang waarschuwde de AIVD voor de beangstigende ontwikkelingen zoals:
- (1994) Een toename van radicale islamieten die toevlucht zochten in Nederland, mede onder invloed van strenge maatregelen in Frankrijk en Duistland;
- (1995) Radicale islamitische groeperingen opereerden vanuit Nederland;
- (1996) Antiwesterse stromingen wonnen aan kracht binnen moslimorganisaties in Nederland;
- (1997) In Nederland waren netwerken van radicale moslims actief waaronder: de Algerijnse GIA (Groupes Islamiques Armées), het FIS (Front van Islamitische Redding) en de Egyptische Gama’a al-Islamiyya (Islamitische groep);
- (2000) Islamitische organisaties en imams in Nederland werkten met hulp uit het buitenland de integratie tegen, bijvoorbeeld: de moskee El Tawheed en de basisscholen As-Siddieq (Amsterdam) en Tarieq Ibnoe Ziyad (Eindhoven).
Van Marx tot Allah
“De radicale moslimaanhangers hebben het pad van Marx naar Allah terdege bestudeerd. Ze weten het labiele overheidsbeleid optimaal uit te buiten, kennen hun rechten en weten zich gesteund door de invloed van linkse ideologen. Komen ze alsnog onder druk te staan dan grijpen ze naar een beproefd middel en komt het aloude argument discriminatie op tafel.”
Laks beleid
“Al jarenlang voert de Haagse en gemeentelijke politiek een luchtbelachtig beleid ten aanzien van allochtonen in Nederland. Integratie, inpassen, aanpassen etc.
Een aanpak die steeds weer op krachtige wijze wordt gesaboteerd door binnenlandse politieke tegenkrachten die goed georganiseerd zijn in een rijkelijk gesubsidieerd netwerk. Dat weigert de overheid al sinds de jaren zeventig te erkennen. Door vingerwijzen naar anderen weet zij jarenlang een van de belangrijkste oorzaken van het mislukte integratieproces te verbloemen.”
Marokko
“Vrijwel alle Marokkanen in Nederland hebben hun wortels in het Rifgebergte, oostelijk van de havenstad Tanger. Een deel van Marokko waar armoede heerst en analfabetisme en criminaliteit hoogtij vieren. De illegale hasjhandel is een belangrijke bron van inkomsten voor criminelen, terroristen en zelfs de Marokkaanse overheid pikt een graantje mee (en ook het netwerk rond de Hofstadgroep financierde een deel van hun activiteiten uit de drugsinkomsten).
De Marokkaanse overheden knijpen een oog dicht en werken maar mondjesmaat mee aan de bestrijding van het drugsprobleem. De binnenstromende buitenlandse valuta zijn ook voor hen een belangrijke bron van inkomsten. Dat ze mede hierdoor de criminaliteit en de groei van het terrorisme stimuleren nemen ze op de koop toe.
Overal duiken ze op in Marokko: de jonge Nederlandse Marokkanen die met zakken vol geld en glanzende grote auto’s de show stelen. Met hun pronkende gedrag zaaien ze afgunst onder de lokale bevolking en stimuleren ze de vlucht naar het ‘rijke Westen’. Veel jongeren raken gefrustreerd en willen ook naar Europa en zien in hun eigen land geen toekomst meer. Ook hier blijft de Marokkaanse regering in gebreke en doet er weinig of niets aan om de stroom illegalen naar het Westen te beperken of te voorkomen.”
Radicalisering
“Na de aanslagen in de Verenigde Staten van 11 september 2001 veranderde niet alleen de politieke situatie drastisch in Marokko maar ook binnen de Marokkaanse gemeenschap in Europa. De Vierde Wereldoorlog kwam naderbij. Niet alleen van buitenaf maar ook van binnenuit.
Dat kwam mede omdat een groot aantal radicale islamitische Marokkanen eerst in Afghanistan tegen de Russen hadden gevochten en later tegen de Serviërs en Kroaten in Bosnië. Daarna keerden ze terug naar Marokko of vestigden zich in Europese landen waaronder Spanje, Frankrijk en Nederland. Marokko wilden ze veranderen in een soort Afghaanse Taliban-staat en de grote vijand, het verfoeilijke Westen, moest getroffen worden door een golf van terreur.
Al snel wisten ze optimaal gebruik te maken van het netwerk van Al-Qaida en de veilige paden die door marxisten waren aangelegd.”
Terroristen maken gebruik en misbruik van onze gastvrijheid
“De meeste ronselaars die in het Westen verblijven zijn illegalen die meestal reizen met valse paspoorten en visa. Ze weten optimaal gebruik te maken van mensenrechtenverdragen, asielwetgevingen en sociale voorzieningen in het Westen. Ze proberen op allerhande manieren een verblijfsstatus te verkrijgen. Ze vragen politiek asiel aan, al dan niet met opgave van valse persoonsgegevens, of trouwen (schijnhuwelijk) met een islamitische (of tot de islam bekeerde) vrouw met een West-Europese nationaliteit.
Uit bijna alle onderzoek en rechtszaken in Europa kwam naar voren dat de terroristen (ronselaars) als asielzoeker of door huwelijk gebruik hadden gemaakt van de Europese regelgeving en gastvrijheid. Tegelijkertijd leidden zij een crimineel leven. Illegale handel in drugs, edelstenen, handel in valse persoonsdocumenten, valse asielaanvragen, fraude ten behoeve van hun sociale voorzieningen, verboden wapenbezit en fondsenwerving, dit alles uit naam of ten behoeve van de islamitische strijd.
Met het geld werden rekruten uit Europa geronseld, militair getraind, wapens gekocht, en vliegtickets betaald. Soms werd een inzamelingsactie gehouden in een moskee waarbij zeer expliciet werd gemeld dat een islamitische strijder geld nodig had. Ten aanzien van dit alles toonde bijna niemand scrupules.”
Gemakzucht en naïviteit
“Behalve gemakzucht en politieke naïviteit ten aanzien van het islamitisch terrorisme vormen ook de buitenparlementaire netwerken – de stratenmakers van het pad van Marx naar Allah – een struikelblok in de terreurbestrijding."
Van ‘kleine criminaliteit’ tot terreur
“Bouyeri was bij de politie al jong bekend als lid van een groep van een paar honderd probleemjongeren in Amsterdam-West. Dat waren overwegend Marokkaanse jongeren die zorgden voor veel overlast en misdrijven pleegden. Hij behoorde bij de zogenoemde harde kern. Een kern die mede door het labiele overheidsoptreden en de ronduit ‘smerige’ politieke vertroeteling dacht dat alles mocht en kon. In dit kader is Bouyeri – en vele anderen waaronder Samir Azzouz- niets anders dan een product van het Nederlandse overheidsbeleid. “
Links beschermt extremisten en terroristen
“Het is onder invloed van de progressieve politiek en hun buitenparlementaire netwerken dat extremisten of terroristen zich beschermd weten. Want behalve kritiek op de oorlogsverklaring van de regering staan ze vooraan met hun commentaren en acties wanneer een hardere aanpak van – of kritiek op – het asielbeleid, criminele allochtone jongeren of extreem islamitische ontwikkelingen ter sprake komt. Dan staan ze paraat om de boel te saboteren, te vergoelijken of misbruiken ze ten onrechte onze voortvarende wetgeving op het gebied van anti-discriminatie en de rechten van de mens. Door deze acties houden ze de lukratieve asieldeur voor terroristen wagenwijd open.”
Peter Siebelt in “De 4de Wereldoorlog – Het pad van Marx naar Allah”
|
|
Start
Fr En De 21 november 2008 · 00.27u
