| Start | Contact | Zoeken | Kalender | Webwinkel | Lid worden |
 |
|
|
|
|
|
|
 Dossiers
Gezinshereniging Dit dossier in pdf-formaat. BLIJVENDE INSTROOM Het is algemeen bekend dat, ondanks de officiële immigratiestop die begin jaren zeventig in de meeste West-Europese landen werd ingevoerd, het aantal vreemdelingen onverminderd is blijven stijgen. De meest bekende motor voor de aanhoudende immigratie is ongetwijfeld de instroom van asielzoekers die sinds midden jaren tachtig op gang kwam. Terwijl in 1980 bijvoorbeeld nog geen 20.000 personen om asiel verzochten, was dit cijfer enkele jaren later reeds toegenomen tot een veelvoud ervan. De toestand werd op een gegeven ogenblik dermate alarmerend, dat verschillende Europese landen zich uiteindelijk genoodzaakt zagen de nodige maatregelen te treffen om de toestroom in te dijken. Door de terechte (en overigens laattijdige) aandacht die gedurende de voorbije jaren aan de asielproblematiek werd besteed, werd – al dan niet gewild – uit het oog verloren dat ook zonder de toestroom van asielzoekers het aantal vreemdelingen in onze contreien onverminderd bleef stijgen. Immers, ook bij die groepen vreemdelingen die reeds langer in dit land verbleven, bleef het aantal onverminderd in omvang toenemen. De oorzaak hiervan ligt niet alleen in de natuurlijke geboorteaanwas, maar blijkt in hoofdzaak terug te voeren op het systeem van gezinsvorming en gezinshereniging. Meer en meer groeide het systeem van de gezinshereniging (het laten overkomen van familieleden uit het land van herkomst) en gezinsvorming (huwelijk met een partner uit het land van herkomst) uit tot een instrument om de officiële immigratiestop te omzeilen. Meer nog dan asiel of illegale immigratie, werd gezinshereniging- en vorming veruit de grootste immigratiefactor in bijna alle OESO-landen. |
| Actualiteit :: Persberichten :: Dossiers :: Programma :: Gezond verstand :: Contact :: Kalender :: Andere sites | ||
|
