| Start | Contact | Zoeken | Kalender | Webwinkel | Lid worden |
 |
|
|
|
|
|
|
 Dossiers
Het Waalse immobilisme DE MYTHE VAN DE WAALSE HEROPSTANDING 
Zegebulletins en nepexcusesEind 1999 lanceerde Elio Di Rupo, toenmalig minister-president van de Waalse regering, het Toekomstcontract, de blauwdruk voor een Waalse heropleving. Het ‘Contrat d’Avenir’ barstte van de goede bedoelingen. De voornaamste doelstelling was dat Wallonië de negatieve spiraal zou doorbreken en tegen 2010 Vlaanderen zou hebben bijgebeend. Het rapport stelde ook dat het Waalse gewest zijn bevoorrechte relatie met Frankrijk moest verstevigen. Sinds de lancering van Elio’s Toekomstcontract stegen uit Wallonië steeds meer juichkreten op. De economische zegeberichten van de Waalse regering volgden elkaar op: “Het gaat beter met Wallonië.” Het Toekomstcontract werd in 2002 geëvalueerd en geactualiseerd. De vernieuwingen gingen eveneens gepaard met heel wat hoera-communicatie. Volgens de Waalse regering zou Wallonië Vlaanderen langzaam inhalen. Ook de Waalse minister-president Jean-Claude Van Cauwenberghe nam zijn wensen voor werkelijkheid en verkondigde zelfs dat Henegouwen, traditioneel de zwakste schakel, de economische locomotief van Wallonië is geworden. De voortdurende Waalse economische problemen kregen tot voor kort enkel aandacht in Vlaanderen en bij de Waalse ondernemers. Didier Pacquot, directeur van de economisch dienst van de Waalse werkgeversvereniging UWE, vindt dat het Waals gewest ondertussen nog geen sterke tekenen van herstel vertoont. Hij stelt dat het subregionalisme de voornaamste handicap van Wallonië was en blijft. “Vele andere regio’s in Europa hebben te lijden gehad onder dezelfde kwaal. Maar op een zeker moment hebben zij dat een halt toegeroepen, ook al deed het pijn. Dat zal problemen opleveren voor verenigingen die vandaag van de subsidies leven en voor de coalitiepartijen, voor wie ze vaak gespreide bedjes zijn.” Uit een rondvraag van het economisch weekblad Trends-Tendances dit jaar blijkt dat 62% van de (Waalse en Brusselse) bedrijfsleiders vindt dat Wallonië economisch achteruitgaat. Maar liefst 79% van hen staat negatief tegenover het vernieuwde Toekomstcontract. De ondernemers zijn echter niet talrijk genoeg om een invloed te hebben op de publieke opinie. De holle retoriek van de Waalse regering overheerst. De weinige keren dat in Wallonië de economische achterstand van het Waalse gewest toch ter sprake komt, klinkt steeds het oude refrein van zijn industriële teloorgang. Het industriële verleden van Wallonië wordt nog steeds, na 32 jaar, als excuus ingeroepen. Andere industriële bekkens in Duitsland, Frankrijk en Engeland hebben zich nochtans wel succesvol weten te herstructureren. Ook de welvaart in Spanje en vooral in Ierland kende de voorbije twintig jaar een belangrijke groei. In de jaren tachtig waren beide landen nog armer dan Wallonië. Nu zijn ze veel welvarender. We moeten trouwens vaststellen dat Vlaanderen beter presteert dan Wallonië in sectoren die in beide gewesten even belangrijk zijn, zoals financiële dienstverlening, voeding of textiel. Terwijl bijvoorbeeld de werkgelegenheid in de financiële sector stijgt in Vlaanderen, stabiliseert of daalt ze zelfs in het andere landsdeel. De reconversiepolitiek kan ook in dit geval niet meer als excuus gebruikt worden. Het rapport McKinsey Minister van Economie Jean-Claude Marcourt gaf aan studiebureau McKinsey de opdracht om de economische toestand van Wallonië te vergelijken met negen andere regio’s of steden: Finland, Denemarken, Schotland, Ierland, Provence-Alpes-Côte d’Azur, Nord-Pas-de-Calais, Dortmund, Wolfsburg en Manchester. Vlaanderen werd bewust buiten dit vergelijkend onderzoek gehouden. “Om te breken met de aanhoudende vergelijking en om buiten ‘le combat belgo-belge’ te blijven” gaf Macourt in Le Soir als veelzeggende reden aan. Het rapport verscheen in februari 2005. Als positief omschreef McKinsey het aantal KMO’s dat jaarlijks in Wallonië wordt opgericht. Ook grondgebied, ligging en infrastructuur zijn belangrijke troeven van het Waalse gewest. De negatieve punten overheersten echter: Wallonië slaagt er onvoldoende in om zijn werklozen te vormen en om te scholen, werkverzuim is er bijna een derde hoger dan in Vlaanderen, er zijn te weinig grote ondernemingen, te weinig buitenlandse investeringen, te weinig patenten en te weinig hoogtechnologische bedrijven. De studie van McKinsey besluit dat Wallonië achterop ligt als het gaat om de mentaliteit, de aanwending van het menselijk kapitaal en de economische omgeving. De studie van McKinsey toont aan dat de Waalse economie het helemaal niet zo goed doet als wordt beweerd. In de Waalse media werd echter niet veel aandacht besteed aan de negatieve resultaten van het rapport. De peptalk van de Waalse politici was blijkbaar veel overtuigender. |
| Actualiteit :: Persberichten :: Dossiers :: Programma :: Gezond verstand :: Contact :: Kalender :: Andere sites | ||
|
