| Start | Contact | Zoeken | Kalender | Webwinkel | Lid worden |
 |
|
|
|
|
|
|
 Dossiers
Immigratie: vijf na twaalf! Dit dossier in pdf-formaat. INLEIDING Een nationalistisch vraagstuk Als Vlaams-nationale partij is het Vlaams Belang het aan zichzelf verplicht om aandacht te besteden aan het fenomeen van de immigratie en de daaruit voortvloeiende problemen. Het streven naar het behoud van onze Vlaamse, volkse identiteit ligt niet alleen ten grondslag aan onze standpunten inzake Vlaamse onafhankelijkheid, het vormt tevens de invalshoek van waaruit wij de immigratieproblematiek benaderen. Ieder volk heeft recht op zijn eigenheid, op een plek waar het zichzelf kan zijn, zijn taal kan spreken, zijn normen en waarden kan doen gelden, het recht om zich thuis te voelen en zich geborgen te voelen op zijn eigen territorium. Op het eigen territorium is de nationale gemeenschap vrij om aan haar eigen bestemming gestalte te geven, haar eigen toekomst richting te geven en om tot ontplooiing te komen van haar 'eigen-aardigheid'. De idee van een multiculturele samenleving zet het territorialiteitsbeginsel op losse schroeven. De verwerving van Vlaamse onafhankelijkheid zou een lege doos zijn, indien op het grondgebied van de Vlaamse staat andere culturen dan de Vlaamse evenveel rechten zouden kunnen doen gelden. Om het met een boutade te zeggen: de wereld is van iedereen, maar Vlaanderen niet. Het multiculturalisme is fundamenteel in strijd met de doelstellingen en verworvenheden van de Vlaamse Beweging. "Franstaligen, pas u aan of verhuis", luidt een oude slogan van de Vlaamse Beweging. Er is geen enkele reden te bedenken waarom hetzelfde principe minder geldigheid zou bezitten als het om vreemdelingen gaat, waarvan de cultuur en levensgewoonten nog veel verder afstaan van de Vlaamse. Ook hen moeten we voor de keuze stellen: aanpassen of terugkeren! Het Vlaams Belang is niet bereid om de verworvenheden van de Vlaamse Beweging en de gaafheid van de Vlaamse cultuur op te offeren op het altaar van de politieke correctheid en de multiculturele samenleving. Immigratie: de cijfers De naoorlogse regeringen hebben blijk gegeven van een onvoorstelbare wereldvreemdheid en kortzichtigheid door ervan uit te gaan dat de toelating van honderdduizenden immigranten uit een fundamenteel verschillende cultuuromgeving geen weerslag zou hebben op onze samenleving. De Vlamingen die in hun wijken de opgedrongen multiculturele 'verrijking' met lede ogen moesten aanzien, zagen hun leefwereld op korte tijd drastisch veranderen en kregen het gevoel in een ander land te zijn terechtgekomen. In plaats van de problemen van de autochtone bevolking ernstig te nemen, wees het establishment met de vinger naar de 'bekrompen' en 'racistische' kleine man die zich vragen durfde te stellen bij de wenselijkheid van de multiculturele samenleving. Op dit ogenblik is zich in een razendsnel tempo een bevolkingsvervanging aan het voltrekken. In een interview met Die Welt van 28 juli 2004 voorspelde de bekende islamonderzoeker Bernard Lewis dat Europa - als de huidige trend zich doorzet - ten laatste op het einde van de eenentwintigste eeuw een islamitische meerderheid zal hebben. Terwijl het geboortecijfer van de autochtone bevolking in de West-Europese landen een dieptepunt heeft bereikt, is de islamitische kernregio - het Midden-Oosten en Noord-Afrika - de regio met de op één na hoogste vruchtbaarheidsgraad van de hele wereld. De moslimbevolking in Europa is bovendien aanzienlijk jonger dan het niet-islamitische deel van de bevolking. Zo is een derde van de 'Belgische' moslims jonger dan 15 jaar tegenover 18% van de totale bevolking van België. Tegen 2015 is een verdubbeling van de Europese moslimbevolking waarschijnlijk, terwijl verwacht wordt dat de niet-moslimbevolking met minstens 3,5% zal afnemen. In de periode van 1960 tot en met 2003 kwamen 2.704.625 personen het land binnen (1). Tijdens diezelfde periode viel er een emigratie te noteren van 1.819.004 personen, wat een positief migratiesaldo oplevert van niet minder dan 885.621 personen. Als we ons beperken tot de vreemdelingen van buiten de EU-25 bedroeg het migratiesaldo tijdens de periode 1985-2003 404.887 personen, ondanks de afkondiging in 1974 van de zogenaamde immigratiestop! Tijdens de periode 1960-2003 vestigden zich in totaal 1.214.815 niet-EU-vreemdelingen in België. Sinds de jaren 1990 bedraagt de jaarlijkse immigratie - met uitzondering van het jaar 1997 - nooit minder dan 60.000 personen (wat sinds 1975 geleden was). Sinds het aantreden van de regering-Verhofstadt in 1999 lag het jaarlijkse immigratiecijfer zelfs nooit onder de 75.000 personen, waarvoor we moeten teruggaan tot 1965 (toen er 80.761 personen het land binnenkwamen), lang voor de afkondiging van de immigratiestop. Tijdens de jaren 2002 en 2003 bedroeg de immigratie respectievelijk 82.655 en 81.913 personen. Enkel in 1964 (92.334 personen) lag de immigratie hoger! De immigratie van niet-EU-vreemdelingen omvatte tijdens de jaren 2000-2003 jaarlijks gemiddeld 37.101 personen, op de periode 1988-1991 na het hoogste vierjaarlijkse gemiddelde uit de Belgische immigratiegeschiedenis sinds 1960. De Marokkaanse immigratie naar België is sinds 1997 meer dan verdubbeld. In 2002 en 2003 ging het om respectievelijk 8.495 en 8.444 personen. Ten opzichte van de periode 1985-1990 is er sprake van een verviervoudiging van de immigratie uit Marokko. Tijdens de gehele periode 1985-2003 kwamen er 77.990 Marokkanen en 47.154 Turken naar België. Ter vergelijking: op 5 september 2005 verbleven er volgens de cijfers van de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) 81.116 Marokkanen en 42.813 Turken op legale wijze in België (2). Ondanks de massale nationaliteitsverwerving van de laatste jaren telde België op 5 september 2005 983.602 vreemdelingen op een totale bevolking (1 januari 2005) van 10.445.852 personen (9,4%). Als we de vreemdelingen met de nationaliteit van een lidstaat van de EU-25 buiten beschouwing laten, spreken we over 379.024 personen (3) (3,6%). De bevolking van allochtone afkomst in België is uiteraard veel groter. Op 1 januari 1998 omvatte het deel van de bevolking dat bij de geboorte niet over de Belgische nationaliteit beschikte reeds 1.314.217 personen, terwijl de bevolking zonder de Belgische nationaliteit (de vreemdelingen in de strikt juridische zin van het woord) 'slechts' uit 903.120 personen bestond. Het is perfect mogelijk om enkelingen of beperkte groepen te assimileren. Assimilatie is echter onmogelijk indien de immigratie permanent en grootschalig is. Een waterdichte immigratiestop is een noodzakelijke voorwaarde voor de assimilatie van de reeds aanwezige vreemdelingen. Door voortdurende immigratie wordt de noodzaak voor nieuwkomers om zich aan te passen almaar kleiner. De ervaring leert dat, indien massale immigratie gedurende een lange periode gepaard gaat met grote cultuurverschillen tussen het land van herkomst en het gastland, er etnische enclaves ontstaan waarin de vreemdelingen zich blijven organiseren alsof ze nog altijd in hun land van herkomst wonen. Ze beschikken er over hun eigen sociaal, cultureel, religieus en commercieel netwerk en hebben nauwelijks contact met de gastsamenleving. Onze samenleving is geen assimilatiemachine die onbeperkte aantallen 'nieuwkomers' kan verwerken. De voorbije decennia werd de opnamecapaciteit van onze samenleving reeds ruimschoots overschreden. Hoeveel begrip men ook voor de vreemdelingen die uit zijn op lotsverbetering kan opbrengen, een gemeenschap heeft het onvoorwaardelijke recht om door migratiebeperking de eigen culturele identiteit en de moeizaam verworven welvaart veilig te stellen. De problemen van de minder ontwikkelde landen zijn onmogelijk op te lossen door de export van een bevolkingsoverschot, waaraan het Westen geen enkele schuld heeft. Evenmin behoeven de Europeanen uit misplaatst schuldgevoel hun eigen beschaving prijs te geven door de grenzen wijd open te gooien. Zij die ons land bereiken, zijn overigens doorgaans niet degenen die er het slechtste aan toe zijn. (1): Als uitgangspunt worden de cijfers van Eurostat en van het NIS gehanteerd. (2): De Marokkanen en Turken die tevens de Belgische nationaliteit bezitten, worden in de statistieken niet als Marokkaan of Turk beschouwd. (3): Op basis van cijfers van DVZ. |
| Actualiteit :: Persberichten :: Dossiers :: Programma :: Gezond verstand :: Contact :: Kalender :: Andere sites | ||
|
