|
|
|
|
|
|
|
| dinsdag 07 oktober 2008 · 03.12u |
|
Asiel en ontwikkelingshulp
06.10.2008 15.26u - De Nederlandse christen-democraten willen meer geld vrijmaken voor de begeleide terugkeer van afgewezen asielzoekers. Dat geld mag volgens een woordvoerder best uit het potje van ontwikkelingssamenwerking komen. “Slechts 45 procent van de afgewezen asielzoekers vertrekt vrijwillig, dan wel gedwongen...
Lees meer
|
|
|
Halve vakbondswaarheden
06.10.2008 12.53u - Zoals reeds gezegd, vormt de dalende koopkracht inderdaad een probleem dat ernstig moet worden genomen. Net aan die ernst ontbreekt het echter de kleurvakbonden, die vandaag een nationale staking organiseren. Dat niet in het minst omdat zij de belangen van de Vlaamse werknemers ondergeschikt blijve...
Lees meer
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Dossiers
Turkije in de EU? Neen!
Politieke correctheid versus publieke opinie
De 'criteria van Kopenhagen'
De kern van de zaak: grenzen trekken
Democratisch deficit
Een Turkse tegenstem
Meningen over de Turkse toetreding
Dit dossier in pdf-formaat.
POLITIEKE CORRECTHEID VERSUS PUBLIEKE OPINIE
In tegenstelling tot heel wat andere Europese landen, is de Turkse toetreding tot Europa in dit land nauwelijks voorwerp van debat en duurde het wel héél lang voor het thema op enige media-aandacht kon rekenen. Het vormde al evenmin een voorwerp van debat in het parlement. Om tenminste nog een beetje de schijn hoog te houden, werd ondertussen evenwel beslist dat er in december (d.w.z. enkele dagen voor de federale regering een beslissing moet nemen) in de Kamer enkele uurtjes over deze kwestie zal mogen gepraat worden.
Het politieke wereldje, dat tot vervelens toe hamert op het toenemende belang van ‘Europa’, bleef in dit - nochtans belangrijk - Europees dossier krampachtig de kiezen op elkaar houden. Meer zelfs, tot voor enkele weken had het gros van de Vlaamse partijen in dit dossier nog steeds geen eensluidend, officieel standpunt ingenomen.
Naar de achterliggende motieven voor de toch wel opmerkelijke terughoudendheid van de establishmentpartijen hoeft niet lang te worden gezocht. Zij zitten namelijk gewrongen tussen enerzijds de politieke correctheid (die voorschrijft dat Turkije tot de ‘Europese club’ behoort) en de publieke opinie (die in meerderheid tegen een Turkse toetreding is gekant).
Ondertussen hebben zowel de SP.A als de VLD zich - weinig verrassend - voorstander van de Turkse toetreding verklaard. Zeker wat de VLD betreft, is het uiteindelijke standpunt weinig verrassend te noemen, aangezien Verhofstadt zich in het verleden meermaals ontpopte tot vurig pleitbezorger van Turkije. Het uiteindelijke standpunt van de SP.A is al evenmin verrassend te noemen. Net zoals haar geestesgenoten elders in Europa, hoopt zij met haar pro-Turkse standpunt immers te kunnen rekenen op stemmen uit de allochtone gemeenschap.
De partij die het wel het moeilijkst lijkt te hebben om eindelijk tot een duidelijk standpunt te komen, is CD&V. Terwijl uiterlijk op 17 december wordt beslist over het al dan niet opstarten van onderhandelingen, is de studiedienst van de partij nog steeds bezig met het uitwerken van een standpunt. Dat lijkt allesbehalve makkelijk te zijn. Tekenend in dit verband is volgende uitspraak vanuit de CD&V-Kamerfractie: “Dit is zoals het hoofddoekendebat. Niemand vormt zich daar echt een mening over, tot plots een gepolariseerde discussie uitbreekt” (De Standaard, 19.10.04). U leest het goed: terwijl Turkije reeds jaren kandidaat is voor toetreding tot de EU, wordt CD&V ‘plots’ geconfronteerd met een probleem van standpuntbepaling…
Ondertussen hebben de parlementsfracties zich dan wel uitgesproken tegen een Turks EU-lidmaatschap, doch dat heeft slechts de geldigheid van een ‘advies’, en mag niet worden beschouwd als het officiële partijstandpunt. Hoe dat standpunt er ooit ook mag uitzien, feit is dat CD&V binnen haar rangen heel wat prominente voorstanders van een Turks EU-lidmaatschap telt. Zo manifesteerde niet alleen voormalig minister Mark Eyskens zich als voorvechter voor de ‘Turkse zaak’; ook de drie CD&V-europarlementsleden, Jean-Luc Dehaene, Ivo Bellet en Marianne Thyssen, verklaarden zich nog niet zolang geleden voorstander van een Turkse toetreding.
Hoe dan ook, over één zaak, namelijk hun aversie van een openlijk en onbevangen debat, zijn alle ‘gevestigde’ partijen het eens. De achterliggende argumentatie werd onlangs nog door Karel Pinxten (vroeger CVP, tegenwoordig VLD) weergegeven. In De Standaard (19.10.04) verwoordde hij het als volgt: “We hebben niets te winnen bij dit debat…”.
|
|