| Start | Contact | Zoeken | Kalender | Webwinkel | Lid worden |
 |
|
|
|
|
|
|
 Boeken
De Boeken Top 10 van het Vlaams Belang op Azur. De Open Samenleving en haar nieuwe vijanden Ja, er zijn nog helden in deze politiek correcte tijden met haar postmodernistische soft-totalitaire trekjes! Eddy A. M. Daniëls, voormalig maoïst (een mei 68-er) en hoofdredacteur van het Belgische Imediair, een tijdschrift voor kaderleden, is zo’n held. In De Open Samenleving en haar nieuwe vijanden lezen we hoe hem de schellen van de ogen zijn gevallen, hoe hij het linkse dogmatische gelul van het nieuwe aardse paradijs dat met de multiculturele samenleving zou aanbreken, achter zich heeft gelaten. Mijnheer Daniëls blijft – tegen beter weten in? – geloven in de multiculturele samenleving, maar is niet meer blind voor de vele gebreken en contradicties, en daarom werpt hij de linkse hogepriesters voor de voeten dat zij, en niemand anders, door hun geloof (er is geen ander woord voor) in de alleenzaligmakende profetie van de multiculturele samenleving én van de maakbaarheid van de mens, hebben gezorgd voor het massale succes van het Vlaams Blok en nu van het Vlaams Belang. Ze zijn nog niet geleerd! Hoezo? Stel, er zijn problemen met vreemdelingen in de wijk. Het Vlaams Belang heeft een luisterend oor voor de zorgen van de mensen, benoemt de problemen en stelt oplossingen voor. Wat doet de politiek correcte sekte? Afgesneden van de realiteit stellen zij dat er geen problemen zijn, omdat er geen problemen mogen zijn. De problemen stroken niet met de ideologie, dus schrappen we even snel die (reële) samenlevingsproblematiek. Gevolg: het eigen volk wordt geculpabiliseerd en wordt in de armen van het Vlaams Belang gedreven. “Spanningen in de multiculturele samenleving zijn geen ideologische constructies van extreemrechts, en je kunt ze niet als een fascistische of racistische hersenspoeling van de hand wijzen”, schrijft Eddy Daniëls letterlijk. Hij gaat nog verder en beschuldigt links ervan dat het door een totaal uit de hand gelopen cultuurrelativisme het eigen volk (want racistisch ingesteld) ondergeschikt heeft gemaakt aan het andere, het vreemde volk, en dit door allerlei positief discriminatoire maatregelen. Het centrale probleem is dat het politiek correcte denken meelevend is “tegenover iedereen, behalve tegenover zichzelf – preciezer – tegenover het eigen volk”. Wat erger is: daarmee haal je vreemdelingen niet over om respect te tonen tegenover je eigen cultuur en waardesysteem, integendeel, omdat hier alles geoorloofd is, alles kan, mag en (soms) moet, geef je de vreemdelingen de perceptie mee dat Europa een totaal decadente wereld is, waarvoor je geen respect moet opbrengen. En dat Europa in de schelp kruipt voor sterke, krachtige vreemdelingen die de wet kunnen stellen. Vreemdelingen, en vooral jongeren, integreren steeds minder. Als we geen respect kunnen opbrengen voor onze eigen beschaving, voor onze eigen waarden, zegt Daniëls, kunnen zij ons ook niet respecteren, en daar start de ganse miserie. Geniet ook van de volgende zin, lezer: “In naam van het cultuurrelativisme willen de roodgroene bedelmonniken aan de imams dus de vrijheden inleveren, die zij op de pastoors hebben veroverd. En de inquisitie inruilen voor de sharia…”. En verder: “Als beloning oogsten zij de verachting van precies wie zij opvrijen, de islamieten, die in de armen worden gedreven van de neomohammedanen”. Merken wij op dat Eddy Daniëls tegen het cordon sanitaire pleit (want de stem van het volk), en zelfs meent dat het Vlaams Belang aan de macht het niet eens zo slecht hoeft te doen. Meer blauw op straat en minder (overbodige?) straathoekwerkers. Minder geblaat, meer wol dus. Geen negatieve punten? Eddy Daniëls heeft het voortdurend over dé grote prestatie van Europa (in zijn ogen althans): de Rechten van de Mens. Maar heeft hij één minuut stilgestaan bij de volgende redenering: wat als de culturen, die deze Rechten van de Mens hebben “uitgevonden”, er fysiek niet meer zijn, want overspoeld en omgevormd? Wat als er geen volk meer is om deze rechten ook te beleven, zoals wij, Europeanen, het momenteel doen? Een tweede bezwaar heeft betrekking op de omschrijving van het Vlaams Belang. Auteur Daniëls blijft onze partij “postfascisten” noemen. Zou dit schoonheidsfoutje iets anders zijn dan de obligate kniebuiging richting regime, om de publicatie van de boek niet onmogelijk te maken? Wij weten het niet, wij hebben er het raden naar. Wat moet links aan met Eddy A. M. Daniëls? Het blijft in elk geval oorverdovend stil aan de andere, linkse oever van de politieke stroom. Daniëls wordt er doodgezwegen, of toch omtrent. Maar zelfs dat heeft Daniëls voorzien: “Het is daarom ook niet de volksmens die verzuurd is, maar de politiekcorrecte intellectueel. Hij is schuldig aan wat Julien Brenda ooit la trahison des clercs noemde, het verraad van de elite aan haar natuurlijke achterban”. Auteur: Daniëls, Eddy A. M. Uitgegeven door: Aqua Fortis Uitgeverij (2005) Aantal bladzijden: 205 Prijs: € 19 ISBN: 9059040422 Andere boeken:
|
| Actualiteit :: Persberichten :: Dossiers :: Programma :: Gezond verstand :: Contact :: Kalender :: Andere sites | ||
|
