 E-magazine
E- magazine, nr. 97
Citaat van de week
Meester Louis Verbeke, ex-partner van het advocatenbureau Allen en Overy, bestuurder bij verschillende vennootschappen, voorzitter van en hoogleraar aan de Vlerick Management School Leuven en Gent, over de cartoondiscussie en het recht van vrije meningsuiting: “We vergeten al te gemakkelijk welke lange en moeizame weg in Europa is afgelegd voor de vrijheid van meningsuiting. Elke uitzondering, elke afwijking is er eigenlijk een te veel. Onze reactie op het recente cartoongebeuren had moeten zijn: Wij zijn allemaal Denen” (De Tijd, 27.02.2006).
Verder verklaart deze topadvocaat het volgende: “Ik ben een vurig pleitbezorger van de onvoorwaardelijke vrijheid van meningsuiting, zonder enige beperking (behoudens uiteraard laster, privacy en dergelijke) (…) Je geraakt steeds meer gevangen in je eigen bijkomende regels en uitzonderingen, hoe goed ze ook mogen bedoeld zijn.”
De zoveelste Europese verkwisting
Onlangs wees Europarlementslid Frank Vanhecke (Vlaams Belang) op de zoveelste Europese verkwisting. Eurobarometer, die de publieke opinie in Europa meet in opdracht van de Europese Commissie, voerde een peiling uit naar de houding van de Europeanen ten opzichte van een mogelijke toetreding van Turkije tot de EU (peiling mei-juni 2005). Uit de peiling bleek slechts 35% van de Europeanen achter een lidmaatschap van Turkije te staan, terwijl liefst 52% verklaarde tegen dit lidmaatschap gekant te zijn. Een totaal overbodige peiling, want het ‘officiële Europa’ besliste op 3 oktober de toetredingsonderhandelingen met Turkije te starten. Kostprijs van deze bewuste Eurobarometer-peiling, waarmee de Europese Commissie dus op geen enkel moment rekening hield: 2.372.203,50 euro of 96 miljoen oude franken.
Sire, er zijn geen Belgen meer
Merkwaardig toch dat ook op die niveaus, waar de Vlaamse Beweging nooit enige relatie mee heeft gehad, de splitsingsboodschap aan het doorsijpelen is. In De Standaard (25 en 26.02.2006) wordt de grote baas van de RTBf, Alain Gerlache, geïnterviewd. Terloops wordt het uiteendrijven van Vlaanderen en Wallonië ter sprake gebracht, waarop Gerlache antwoordt: “Het is moeilijk om in één land samen te blijven als je niet een of ander gemeenschappelijk gedachtegoed hebt (…) Eind vorig jaar hebben we het programma Vu de Flandre gelanceerd, met VRT- en VTM-reportages. Wij berichten over de hele wereld, waarom dan niet over Vlaanderen? Jammer genoeg vallen de kijkcijfers tegen”.
Wat hebben Vlaanderen en Wallonië, buiten de staatsschuld, nog gemeenschappelijk?
De ‘onafhankelijkheid’ van de RTBf
In hetzelfde interview wordt Gerlache geconfronteerd met de vraag in welke mate de RTBf onafhankelijk werkt. Gelet op de peiling (in 2003) naar de kiesintenties van de Vlaamse journalisten in De Journalist, waaruit bleek dat 73% van de journalisten zich links tot uiterst-links situeerde, geen overbodige vraag. RTBf-baas Gerlache: “20 jaar geleden bestonden er quota voor het aantal journalisten per partij. Vandaag gebeurt de rekrutering volledig objectief. Dat is de beste garantie voor de onpartijdigheid van de omroep”. Tja, de rekrutering mag dan misschien ‘objectief’ zijn, dat kan nog niet van het nieuws worden gezegd.
Pikant detail is natuurlijk wel dat meer dan de helft van de leden van de raad van bestuur van de RTBf bestaat uit vertegenwoordigers van de ‘parti staliniste”, de PS. En Frédéric Delcor, de rechterhand van PS-voorzitter Di Rupo, is één van de drie topbestuurders. Tot zover “de waarborg voor de onpartijdigheid van de omroep”.
Bijkomende sociale partner?
Neen, er is geen nieuwe vakbond of geen nieuwe werkgeversvereniging bijgekomen. Maar het is op zijn zachtst gezegd merkwaardig dat een vereniging zonder de minste democratische legitimatie én zonder de minste expertise op het vlak van sociaal recht als het zogenaamde Centrum voor Gelijke Kansenbeleid en Racismebestrijding zich mag moeien in het debat rond de Oost-Europese werknemers. De Witte is er voorstander van alle Europese arbeiders op onze arbeidsmarkt toe te laten, omdat o.a. “de toetreding van de Oost-Europese lidstaten tot de Europese Unie in 2004 niet leidde tot massale migratiestromen naar België” (De Tijd, 25-26.02.2006).
Een instantie als de Hoge Raad voor de Werkgelegenheid heeft hierover twijfels. Zo blijkt uit een rapport door deze Hoge Raad uitgebracht dat er “officieel in België al 100.000 buitenlanders actief zijn op de arbeidsmarkt” (De Standaard, 25-26.02.2006). De Hoge Raad probeert juist met haar rapport de gevolgen van een mogelijke vrije toegang tot ons land te meten. Zo merkt dezelfde Hoge Raad op: “Het potentiële aantal gegadigden om in West-Europa te komen werken, is heel erg groot. De arbeidsreserve in Polen bestaat uit 4,4 miljoen werkzoekenden tussen 18 en 65 jaar”.
Het zogenaamde Centrum heeft op dit vlak totaal geen expertise, slaat de bal verkeerd en strooit de mensen zand in de ogen. Dit blijkt eens te meer. Waarom doekt men dit Centrum niet gewoon op?
Racisme op de werkvloer? De andere kant van de medaille
De zaak Feryn heeft de economische wereld beroerd, vooral de politiek correcte regelwoede van het zichzelf benoemde zogenaamde Centrum voor Gelijke Kansenbeleid en Racismebestrijding zorgt voor wrevel bij menig ondernemer.
Dat allochtonen minder kansen krijgen op de arbeidsmarkt, heeft volgens veel waarnemers (waaronder Jean-Marie Dedecker in Rechts voor de Raap, pag. 123) ook en vooral te maken met het feit dat veel allochtonen te vroeg afhaken op school en op straat komen te staan zonder diploma.
Uit een onderzoek van het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen (NSZ), gepubliceerd in De Standaard (25-26.02.2006) blijkt dat 4 op 5 zelfstandigen zegt wel allochtonen in dienst te willen nemen, maar er geen te vinden. Gebrek aan talenkennis en aan competentie is een veel voorkomend probleem: “Een allochtoon die nog geschoold moet worden en Nederlands moet leren, is wel een handicap voor het bedrijf.”
“We stellen ook vast dat veel arbeidskrachten na een half jaar afhaken. Ze doen het plots niet meer graag, en zeggen evenveel te kunnen verdienen als ze gaan stempelen”.
Het verwijt dat de Vlaamse werkgevers ‘racistisch’ zouden zijn, is héél goedkoop, en biedt de Belgische overheid het ‘voordeel’ dat ze op die manier niet moet gaan zoeken naar de echte oorzaken van de allochtone achterstand op de arbeidsmarkt en de falende integratie. Héél goedkoop en zeer politiek correct.
|
